Hollandia - Volendam, 3e ronde KNVB beker, 21-09-2010
Eindelijk een 'evenement' dichtbij huis. Dinsdagavond om 20.00 uur was in het Julianapark de aftrap voor de bekerwedstrijd tussen Hollandia en Volendam.
Ik had mijn auto op de dijk gezet en sloot aan in de rij voor de kassa. Er was veel belangstelling voor deze wedstrijd. Er waren ook veel mensen uit Volendam, want het was natuurlijk geen verre uitwedstrijd voor ze.
Zo'n 10 meter voor me stond Pé in de rij, hij was samen met een collega. Bij gebrek aan een Volendamsjaal had Pé zijn Nederlands Elftalsjaal omgedaan. Oranje is oranje. Ik was, als Horinees, natuurlijk voor Hollandia. Zo'n 40 jaar geleden stond ik zelf nog op dit veld.
Na een kopje warme koffie besloten we om ter hoogte van de dug-out van Volendam te gaan staan. Trainer Gert Kruys is nogal een driftkop, dus dat was mooi om naar te kijken. Bovendien stonden we midden tussen de Volendamsupporters.

De wedstrijd was eigenlijk niet om aan te zien, beide ploegen speelden erg slordig en maakten veel fouten. Volendam was wel de betere ploeg, maar tot echte kansen kwam het niet. Toch werd het nog voor rust 0-1 en door een penalty 0-2.
De wedstrijd leek dus gespeeld, maar na rust werd het toch nog spannend. Het werd 1-2 en mede doordat Volendam na een rode kaart met 10 man verder moest kreeg Hollandia weer hoop en ging vol in de aanval.
Dit zorgde voor enkele kansjes, maar Hollandia was niet in staat de gelijkmaker te scoren en verlenging af te dwingen.
Als de wedstrijd niet goed is vallen je automatisch andere dingen op. Hoewel Hollandia in de Topklasse speelt gaat het er nog erg amateuristisch aan toe. Het hele gebeuren leek wel een uitzending van Jiskefet.
Zo was er te weinig licht voor de televisie. De KNVB had hier al over geklaagd en dreigde Hollandia een boete op te leggen. Maar die boete was kennelijk goedkoper dan nieuwe verlichting, want het was vrij donker op het veld. Zelfs voor de toeschouwers was het lastig de spelers te herkennen.
Het scorebord was niet aan (stuk?), dus je kon niet zien hoeveel het stond en hoe lang er nog te spelen was.
De 4e official moet een elektronisch bord omhoog houden bij wissels en bij het aangeven van de extra te spelen tijd. Of het nou aan de man lag of aan het bord, maar helemaal soepel ging het allemaal niet. De extra tijd was al voorbij toen hij het bord eindelijk aan de praat had.
Ook bij de wissels had hij grote moeite om de juiste rugnummers en kleuren tevoorschijn te halen.
En dan was er nog Fred van de Kooij. Deze man is al jaren de omroeper bij Hollandia. Vroeger was hij assistent van mijn vader bij de districtsjeugd volleybal. Ze selecteerden de beste jeugdspelers van Noord-Holland en speelden dan wedstrijden tegen andere districtsteams.
Fred kwam regelmatig bij ons thuis om met mijn vader overleg te plegen. Fred is niet de slimste, al denkt hij zelf van wel, en dat straalt hij als omroeper ook een beetje uit.
Zo noemde hij bij de 0-1 de naam van de verkeerde speler. Een Volendamse naast me: "Nee, die was het dus niet."
Fred had ook nog een mededeling: op de parkeerplaats stond een wit busje met het opschrift De Boer, Obdam. De verlichting van deze auto brandde nog. Dit soort mededelingen zul je bij wedstrijden van Ajax of Feyenoord niet gauw horen.
De geluidsinstallatie is trouwens ook niet wat het zijn moet, dus je moest grote moeite doen om Fred te verstaan.
Al met al was het beste een amusant avondje voetbal.